به نام خالق یکتا

همسفری که وارد کنگره می‌شود همیشه سؤالی از خود می‌پرسد که چرا من باید همراه مسافرم به کنگره بیایم؟ و در ابعاد وسیع‌تر از خودش می‌پرسد اصلاً چرا باید در زندگی من شخص مصرف‌کننده‌ای باشد؟در پاسخ به این سؤال عده‌ای که به شانس معتقدند بدشانسی و عده‌ای هم که اعتقادی به خداوند دارند خواست خدا را علت این اتفاق می‌دانند.ولی اگر این اتفاق را خواست خداوند بدانیم سؤالی که دستور جلسه این هفته کنگره60 هم است تحت این عنوان مطرح می‌شود:

که چی که خواست خداوند بوده یک مصرف‌کننده در زندگی من باشد و همچنین همراه مسافرم به کنگره بیایم که چی؟

این سؤال کلیدی هر همسفری است که با پیدا کردن جواب آن جهت حرکت همسفر را روشن و مشخص می‌کند.

مهندس دژاکام بارها فرمودند نفس انسان پس از مرگ جاودانه است و ادامه مسیر می‌دهد پس وقتی نفس انسان جاودانه است حتماً قبل از تولدش نیز وجود داشته است.پس همه ما قبل از اینکه به این جهان بیاییم در جهانی دیگر در حال زندگی بوده‌ایم.

از طرفی دیگر تمام اعمال انسان ثبت می‌شود و هنگام انتقال به جهانی دیگر همراه نفس به جهان تازه منتقل می‌شود و این اعمال تحت عنوان چیزی به نام تقدیر به نفس بازمی‌گردند پس تقدیر چیزی نیست به‌جز نامه اعمال ما در حیات‌های پیشینمان.

با این تفسیر تا اینجا می‌توان نتیجه گرفت تمام اتفاقاتی که تحت عنوان تقدیر در زندگی از آن یاد می‌شود همان اعمال ما درگذشته می‌باشند بنابراین باید گفت علت قرار گرفتن یک مسافر در زندگی یک همسفر مشکلی بوده که آن همسفر در حیات پیشینش با مسئله اعتیاد داشته ولی حلش نکرده و بدین شکل همراه نفس او به این جهان منتقل‌شده است درواقع بی‌پرده باید گفت مسافر یک همسفر همان اعمال گذشته یک همسفر است که پیش رویش قرارگرفته است پس من همسفر با حضور در کنگره و همراهی مسافرم دارم در اصل مشکل قدیمی خودم را حل می‌کنم

حال سؤال دیگری مطرح می‌شود تحت این عنوان:چرا مشکل اعتیاد با من به این جهان منتقل شد و یا این مشکل با من منتقل شد که چی؟در پاسخ به این سؤال باید گفت همه ما ذره‌ای از وجود خداوند هستیم که روزی از او شده‌ایم و باز روزی به او خواهیم پیوست وهمان طور که می‌دانیم خداوند متعال کمال دانایی و عقل کل است و ما زمانی می‌توانیم به‌جایی برسیم که ازآنجا انشعاب یافته‌ایم که به سطح بالایی از دانایی برسیم و با این دانایی بتوانیم بر تمام مسائل تسلط پیدا کنیم و آن‌ها را به سود خود رام کنیم.

یکی از مهم‌ترین مسائل هم مسئله مواد مخدر و افیون است که با بالا بردن دانایی باید بتوانیم آن را در جهت خیری که خداوند آن را برای این منظور خلق کرده که همان راحتی و آسایش بشر است استفاده کنیم.درست مثل همان اتفاقی که در کنگره می‌افتد و مشکل افراد برای همیشه با مواد مخدر حل می‌شود و تریاکی که تا دیروز سلامتی افراد را از آنان می‌گرفت امروز  تبدیل به داروی سلامتی آنان می‌شود.

بنابراین ما همسفران باید بدانیم درگیری ما با مسئله اعتیاد بسیار ریشه‌دارتر از آن چیزی است که ما فکرش را می‌کنیم و تا زمانی هم که مشکل خود را با آن حل نکنیم یعنی در مورد آن به دانایی نرسیم این مشکل در تقدیر ما خواهد ماند و حتی  پس از مرگ نیز به‌عنوان یک موضوع حل‌نشده با ما خواهد بود.

پس آن کنیم که فرمان است.

با احترام

تهیه‌کننده:همسفر میلاد عیدی

لژیون آقای محمدرضا میرزایی